กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 เคราะห์ร้ายกลายเป็นโชคดี
ฝานจั๋วชิงได้ยินเสียงก็เปิดประตูห้องหนังสือแล้ววิ่งออกมาทันที สายตามองหาลำตัวของเด็กน้อยอย่างร้อนรน
เสียงร้องโหยหวนน่าสยดสยองนี้ฟังดูไม่เหมือนเล่นกันเลย
เฉินซือก็ตกใจเช่นกัน พอตั้งสติได้ก็มองเขาแล้วทำหน้าที่ยกย่อง
“พี่เฟิง นายนี่เล่นละครทั้งชุดเลยนะ เล่นสมจริงมาก”
ดูเส้นเลือดที่ปูดโปนกับเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ บนหน้าผาก และแผ่นหลังที่กระตุกเบา ๆ สิ ใครไม่รู้คงคิดว่าเขาบาดเจ็บสาหัส
“……”
ฝานเจวี๋ยชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง มือซ้ายกุมมือขวานั่งอยู่ข้าง ๆ อย่างกระสับกระส่าย ริมฝีปากเม้มแน่นไม่พูดอะไร
เห็นพ่อออกมาก็ยังไม่พูด ราวกับเม่นน้อยที่ตั้งขน