กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 เรียนแบบนี้ฉันไม่ไหวแม้แต่นิดเดียว
“พ่อ ไปเรียนดี ๆ นะ หนูจะส่งข้อความหาพ่อเอง”
ฝานเจวี๋ยตบไหล่เขาเบา ๆ แล้วขึ้นรถของตระกูลฉิน ลดหน้าต่างลงยังโบกมือให้เขา
“……”
ฝานจั๋วชิงก็โบกมือให้เธอ มองส่งรถคันนั้นจนหายลับไปจากปลายถนน ความกังวลในดวงตาก็เอ่อล้นขึ้นมาอีกครั้ง
เด็กน้อยค่อย ๆ ปิดหน้าต่างรถ ก้มหน้าลงอย่างหม่นหมอง เธอไม่อยากออกจากบ้านทุกวัน อยากอยู่กับพ่อ
“ผมของอวี้อวี้ พ่อเป็นคนมัดให้เหรอ”
โจวเหอลูบศีรษะเธอ วันนี้เธอมัดผมเป็นทรงผมมวยครึ่งหัว หน้าม้าหวีเรียบร้อย สองข้างยังปล่อยผมไว้สองปอยปิดคาง ไม่มีเครื่องประดับเกินจำเป็นอะไร แต่ก็ยังน่ารักมาก
“อือ พ่อของหนูทำอะไรก็เก่งมาก”