กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 คำว่า ‘ล้อเล่น’ ไม่ใช่ผ้าคลุมการกระทำไร้ยางอาย
ผู้จัดการหวังโกรธจนหน้าตาแดงก่ำ รู้ตัวว่าตกอยู่ในกับดักพิสูจน์ความบริสุทธิ์
ไม่ว่าเธอจะพูดอย่างไร อีกฝ่ายก็มีคำพูดดูถูกเหยียดหยามรออยู่เต็มไปหมด สายตาของคนอื่นที่มองเธอก็เต็มไปด้วยความรังเกียจ
ทุกคนเห็นเพียงความสวยของเธอ ตำแหน่งของเธอ แต่กลับมองไม่เห็นความสามารถ และคุณูปการที่เธอมีต่อบริษัท
“ทำไมหน้าตาดีถึงได้เลื่อนตำแหน่งเร็ว? ที่คุณเลื่อนตำแหน่งไม่ได้เพราะหน้าตาไม่ดีงั้นหรือ?”
ฝานเจวี๋ยเห็นฝั่งนี้กำลังทะเลาะกันอยู่ จึงเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น แล้วมองพวกเธอ
เดิมทีเสี่ยวเว่ยเห็นผู้จัดการหวังขายหน้าก็ลำพองใจ แต่ไม่รู้ว่าไอ้เด็กเหลือขอที่ไหนโผล่มาพูดเหลวไหลอยู่ตรงนี้