กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 แย่แล้ว ถึงตาฉันรับผิดแทน!
คนอื่นแม้ไม่ได้ตามมา แต่ก็เห็นเสาน้ำนั้น ดอกไม้หญ้าโดยรอบบางส่วนก็ถูกน้ำรดเช่นเดียวกัน
เสื้อผ้าของเด็กน้อยเปียกจนน้ำหยดติ๋ง ๆ เธอกอดคอเขาไว้ร้องไห้หนักมาก ไหล่เล็ก ๆ สั่นสะอื้นเป็นจังหวะ
ฝานจั๋วชิงตบไหล่เธอเบา ๆ ใช้ผ้าเช็ดตัวแห้งซับน้ำบนตัวเธอ เสื้อเชิ้ตของเขาเองก็เปียกชุ่มไปด้วย
โชคดีที่ตระกูลฉินยังมีเสื้อผ้าที่ฉินชูอีเคยใส่เมื่อก่อน โจวเหอหยิบชุดสะอาดมาชุดหนึ่งให้เธอเปลี่ยน
“……”
เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ฝานเจวี๋ยจึงร้องไห้เบาลงหน่อย เธอพิงอกฝานจั๋วชิงไม่ยอมให้ใครแตะตัว สูดจมูก ปากเบ้โค้งราวกับสะพานโค้ง
“เป็นอะไรไป? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”