เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 448 เมืองลึกลับ
เซวียนหยวนเสวี่ยลั่วไม่อยากให้แม่หนูคนนี้ถ่ายอุจจาระรดหางที่เธอภาคภูมิใจจนตาย จึงทำได้แค่เร่งความเร็วในการบิน สายตากวาดค้นหาเมืองตามแนวเทือกเขาอย่างร้อนใจ พลางถามชิวอวี่ว่า
“รีบดูหน่อยว่าทางนี้มีเมืองหรือหมู่บ้านอะไรไหม รีบชี้ทางมา อย่าให้ฉันต้องขายหน้าจริง ๆ เลย!”
สาวน้อยเจ็บจนขดตัวเป็นก้อน ไม่ได้ยินด้วยซ้ำว่าเธอพูดอะไร
“ไม่รู้ ไม่รู้…”
“เธอนี่มัน!”
ทันใดนั้น เมืองใหญ่โอ่อ่าที่เปล่งแสงประหลาดก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางหุบเขาที่ล้อมรอบ
ในสายตาของเซวียนหยวนเสวี่ยลั่ว สถาปัตยกรรมของเมืองนี้เต็มไปด้วยกลิ่นอายไซไฟแห่งอนาคต ตึกสูงระฟ้าตั้งเรียงราย รูปทรงแปลกตา บางหลังมีรูปทรงเพรียวลู่ ราวกับยานอวกาศขนาดมหึมาจอดอยู่บนพื้นดิน บางหลังประกอบขึ้นจากรูปทรงเรขาคณิตขนาดใหญ่ ประดับแสงไฟหลากสีที่กะพริบระยิบระยับ คล้ายกำลังส่งสัญญาณบางอย่างที่ไม่มีใครรู้จัก
ยังมียานบินรูปร่างแปลกตาหลายลำแล่นผ่านท้องฟ้าอย่างไร้เสียง ทิ้งแสงหลากสีเป็นทางไว้เบื้องหลัง
เมืองงั้นเหรอ? มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?