เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 422 คนต่างพิภพผู้อันตราย
หลีอินนั่งอยู่ในห้องทำงานของสำนักกิจการเหนือธรรมชาติ มองชายที่ถูกพาตัวเข้ามาแล้วชะงักไป
เสื้อผ้าของคนนี้…ฉูดฉาดเสียจริง
มีอาก็สงสัยเหมือนกัน “ตอนนั้นเขาจู่ ๆ ก็โผล่มาตรงหน้ารถฉัน ทำเอาตกใจหมด เสื้อผ้าบนตัวเขาสะท้อนแสงด้วย ฉันเกือบหักพวงมาลัยลงคูแล้ว”
สมาชิกคนอื่นในหน่วยนักล่าปีศาจก็พยักหน้ายืนยันคำพูดของมีอา
หลีอินสำรวจชายคนนั้นตั้งแต่หัวจรดเท้า ดูแล้วอายุราวสามสิบปี ไม่มีหนวด ผมสั้น สูงเกิน 180 เซนติเมตร รูปร่างสมส่วน โดยเฉพาะเสื้อผ้าบนตัวที่ฉูดฉาดจนแทบแสบตา
เสื้อผ้านั้นประกอบขึ้นจากแผ่นโลหะไม่ทราบชนิดจำนวนมาก แสงจากไฟสะท้อนจนชวนให้เวียนหัว ที่น่าแปลกใจยิ่งกว่าคือโลหะที่ไม่รู้จักเหล่านี้กลับนิ่มทั้งหมด แถมเมื่อสัมผัสก็ไม่เย็น กลับนุ่มละมุนเหมือนผ้า
หลีอินสังเกตได้อย่างเฉียบคมว่าแผ่นโลหะด้านหลังเสื้อของชายคนนี้หายไปหลายชิ้น เมื่อมองกระเป๋าที่ตุงพองของมีอากับคนอื่น ๆ ก็เห็นชัดว่าพวกเขา “เก็บมาได้”
เธอขอแผ่นหนึ่งมาลองบีบในมือ เนื้อสัมผัสประหลาดจริง ๆ หลีอินไม่เคยเห็นวัสดุแบบนี้มาก่อน