เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 419 ฉันเป็นคนที่นี่!
ในสายตาของเหอเหวิน เฉียวหย่งหลินกำลังสวมหน้ากากน่ากลัว บินไปบินมาอยู่ในห้อง พร้อมส่งเสียงประหลาดไม่หยุดเพื่อสร้างเสียงหลอกคน
ลูกพี่เฉียวเล่นใหญ่จริง ๆ...
ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ? ก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ จะให้ถ่ายวิดีโอไว้หรือไง?
เขาหันไปมองหญิงสาวผมสั้นสีชมพู แล้วก็ต้องแปลกใจที่พบว่าในดวงตาเธอไม่มีความกลัวอยู่เลย กลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เธอกวาดตามองทุกมุมอย่างไม่หยุด คล้ายกำลังตามหาอะไรบางอย่าง กระทั่งชายหนุ่มที่ถูกทำให้ตกใจจนสลบก็ยังไม่อยู่ในสายตา
พ่อบ้านรีบก้าวไปข้างหน้า ประคองชายหนุ่มที่หมดสติขึ้นมาตรวจดูอาการ สีหน้าเหยียดหยามแทบปิดไม่มิด
แต่สิ่งผิดธรรมชาติรอบตัว...
เขาหันไปมองคุณชิวแล้วยิ้ม “นายท่าน เขาถูกทำให้ตกใจจนสลบไปแล้ว ควรให้พ่อบ้านอัจฉริยะกลับมาทำงานปกติหรือเปล่า?”
คุณชิวเงียบไปนาน ขณะที่เขากำลังสงสัย ก็ได้ยินคำพูดหนึ่งดังขึ้น “ฉันไม่ได้ควบคุมพ่อบ้านอัจฉริยะ...”
พ่อบ้าน “...”