เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 406 ให้คะแนนการแสดงของฉันเท่าไร?
ในโลกแห่งห้วงฝันและจิตสำนึก มือของหลีอินวางอยู่บนซากยักษ์ผลึกแก้ว เธอกำลังสอดส่องความทรงจำในอดีตของมัน
เมื่อฉากสุดท้ายฉายจบลง เด็กสาวค่อย ๆ ชักมือกลับ แต่ไม่ได้ลืมตาหรือออกจากโลกแห่งความฝัน เพียงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ราวกับกำลังครุ่นคิด หรือไม่ก็รอคอยบางสิ่ง
โลกที่เธอสร้างขึ้นเพื่อส่งฉางเจิงยังคงงดงามเช่นเดิม หญ้าเขียวขจีและดอกไม้สดสะพรั่งปกคลุมทั่วทั้งสายตา สายลมพัดแผ่วเบาราวกับกำลังกระซิบ ธารน้ำไหลริน ส่งประกายระยิบระยับเคียงคู่กับหมู่ดาวที่ส่องแสงอยู่บนฟากฟ้ายามราตรี
มุมปากของเด็กสาวคล้ายยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มบาง ๆ ทั้งที่เธอน่ารักราวกับตุ๊กตา แต่เมื่อแสงสีแดงที่วูบไหวอยู่ตรงอกส่องสะท้อน กลับดูพิกลพิการอย่างยิ่ง
เธอยื่นมือออกไปอีกครั้ง วางลงบนผลึกแก้วสีน้ำเงิน รอยยิ้มที่มุมปากชัดเจนขึ้น ก่อนพึมพำเสียงเบา “ร่างนี้ไม่เลวเลยจริง ๆ ถึงขั้นรองรับเจตจำนงของเทพได้ด้วยซ้ำ”