เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 403 งานเลี้ยงวันเกิด
หนิงจู๋ยืนอยู่หน้าหน้าต่าง หนุนคางด้วยสองมือ มองท้องฟ้านอกหน้าต่างที่ค่อย ๆ มืดลงอย่างเหม่อลอย
เป็นช่วงกลางฤดูหนาว แม้เวลาจะยังไม่ถึงหกโมง แต่ฟ้าก็มืดลงตั้งแต่เนิ่น ๆ ดวงดาวพร่างพราวราวเพชรที่โปรยปรายอยู่บนฟ้า แต่งแต้มความลึกล้ำของรัตติกาล
ท้องฟ้ายามค่ำคืนงดงาม ทว่าเธอกลับไม่มีใจชื่นชม ในหัวมีแต่ภาพร่างเล็กบอบบางนั้น
เบื้องหลัง เสียงหัวเราะพูดคุยของเหล่าสาวน้อยดังมาจากห้องนั่งเล่นไม่ขาดสาย งานวันเกิดยังไม่เริ่ม เพื่อน ๆ กำลังช่วยกันจัดสถานที่และทำอาหาร
เดิมทีฉินโหยวอาสาเข้าครัว เตรียมทำอาหารอร่อยเต็มโต๊ะให้หนิงจู๋ยอมแพ้
ผลคือแม่หนูคนนี้ทำอาหารไม่เป็นเลย ตั้งแต่เด็กก็อยู่แต่ในสถาบันวิจัย ไม่เคยแม้แต่จะเข้าครัว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการก่อไฟทำอาหาร
พอเห็นของสองจานที่เธออุตส่าห์ทำขึ้นมา แม้แต่เซี่ยอวิ๋นเซียวที่ปกติตามใจเธอที่สุดก็ยังชมไม่ออก ได้แต่ลองชิมท่ามกลางสายตาชื่นชมของทุกคน จากนั้นก็ยกจานขึ้นอย่างองอาจ แล้วเททุกอย่างลงท่อระบายน้ำ
เธอคิดง่าย ๆ ว่าของแบบนี้แค่ตัวเองลองชิมก็พอแล้ว ถ้าคนอื่นพากันบ่นว่าไม่อร่อย แล้วฉินโหยวคนสวยของเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?