เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 396 พวกเราทำสำเร็จแล้วหรือ?
ใจกลางเขตที่สี่มีตำหนักหรูหราตระการตาตั้งเรียงราย กระเบื้องเคลือบสีทองอร่ามสะท้อนแสงแดดเป็นประกายเจิดจ้า ประติมากรรมพระพุทธรูปและภาพจิตรกรรมฝาผนังอันวิจิตรประดับอยู่ทุกมุมของตำหนัก กำแพงเมืองสูงตระหง่านล้อมรอบ คอยปกป้องผืนดินศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้
ระหว่างตำหนักมีถนนหินอ่อนกว้างขวางทอดตัดกันไปมา สองข้างทางปกคลุมด้วยมอสหนา แม้ไม่เขียวชอุ่มเท่าสนามหญ้า แต่ก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ราวกับพรมผืนงามที่แต่งแต้มให้ทั้งเขตดูขรึมขลังยิ่งขึ้น
เมื่อเทียบกับซากปรักหักพังจากวันสิ้นโลกโดยรอบ ที่นี่ก็เหมือนสรวงสวรรค์บนดิน จึงดึงดูดผู้เอาชีวิตรอดมากมายให้ใฝ่ฝันถึง
พวกเขาฝ่าซากปรักหักพังและอันตรายนานัปการ เพียงเพื่อค้นหาความหวังในการมีชีวิตรอดภายในตำหนักเหล่านี้
แต่เมื่อมาถึงที่นี่จริง ๆ พวกเขาถึงได้รู้ว่า อาคารหรูหราเหล่านั้นไม่ได้สร้างไว้ให้มนุษย์อยู่ แต่สร้างไว้ให้เทวมนุษย์
ตอนนี้ประตูตำหนักเปิดกว้าง เหล่าคนประหลาดผิวสีทองสวมเกราะทองและถือไม้เท้าฌานพากันเดินออกมา พวกเขาเชิดหน้า สีหน้าหยิ่งยโส ก้าวยาว ๆ ขึ้นไปบนรถศึกตรงหน้า