เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 393 จบแล้วหรือ?
“เมี้ยว?”
เหมียวเมี่ยวเมี่ยวลืมตาขึ้น บิดขี้เกียจ แต่สีหน้าก็ยังเต็มไปด้วยความสงสัย
เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น? ทำไมรู้สึกเหมือนฉันหลับไปเลย?
อืม…
ฉันจำได้ว่าเมื่อกี้กำลังจะจัดการสึกุโยมิอะไรนั่นนี่นา แล้วหมอนั่นอยู่ไหน? หนีไปแล้วหรือ?
เหมียวเมี่ยวเมี่ยวหลับตาลง ตั้งใจสัมผัสรับรู้อยู่ครู่หนึ่ง แต่กลับไม่พบอะไรเลย ไม่เหลือแม้แต่กลิ่นอายสักนิด แม้แต่พลังศรัทธาพวกนั้นก็หายไปหมดแล้ว เกิดอะไรขึ้นเนี่ยเมี้ยว?
สาวน้อยหูแมวสะบัดหูของตัวเอง ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกเหมือนมีคนจับขยำอย่างแรงมาแล้วรอบหนึ่ง วิธีจับแบบนี้…ไม่ใช่น้าซ่านโม่ แล้วเป็นใครกันนะ?
เธอลูบขนบนหู แล้วเอาอุ้งเท้ามาดมตรงจมูก แต่ก็ไม่ได้กลิ่นอะไรเป็นพิเศษ จึงเลิกสนใจ
ทันใดนั้น! เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสายหนึ่งกำลังพุ่งมาทางนี้ด้วยความเร็วสูง!