กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 363 คนคุ้นหน้าเก่า
หลีอินหลับตาลองสัมผัสถึงโลกภายนอก แต่กลับพบว่าแม้แต่ความสามารถในการสัมผัสรับรู้ของตัวเองก็ยังทะลุผนังที่มองไม่เห็นเหนือศีรษะออกไปติดต่อกับโลกภายนอกไม่ได้
แม้แต่สิ่งมีชีวิตแห่งฝันร้ายที่ทิ้งไว้ในโลกภายนอกก็ยังสัมผัสรับรู้ไม่ได้
ความรู้สึกนี้คล้ายกับครั้งที่จิตสำนึกส่วนหนึ่งของเธอถูกขังไว้ในโลกวันสิ้นสูญอันผิดธรรมชาติ ต่างกันเพียงอย่างเดียว คราวนี้เป็นร่างต้น…
จะพูดว่าถูกขังไว้ที่นี่ก็ไม่ถูก หากเธออยากออกไปเมื่อไร ก็ทำลายกำแพงโลกแล้วกลับสู่โลกความจริงได้ทุกเมื่อ แต่ตอนนี้ยังมีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำ