เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 354 มุ่งหน้าสู่หุบผามรณะ
ในนครหนู เมื่อชาวเมืองคนแรกค่อย ๆ ตื่นขึ้น ไม่นานก็มีเสียงโห่ร้องยินดีที่รอดชีวิตดังขึ้น
เมืองยังอยู่ พวกเรายังมีชีวิต! แม้มองไม่เห็นความหวัง แต่แค่ยังมีชีวิตอยู่ก็ถือเป็นเรื่องดีแล้ว!
เจ้าเมืองนั่งอยู่บนเก้าอี้ ฟังรายงานความสูญเสียจากหน่วยพิทักษ์ คิ้วขมวดแน่น
สถานการณ์ยังถือว่าดี คนที่ตายเพราะพิษโทสะมีไม่มากนัก ยังอยู่ในระดับที่ยอมรับได้
“สถานการณ์ข้างนอกเป็นยังไง?”
“ไม่น่าดีเลย พื้นที่ทั้งหมดปนเปื้อนด้วยซากศพ มีอสุรกายที่เวียนว่ายตายเกิดกำลังถือกำเนิดขึ้น จำนวนไม่น้อย ถ้าไม่รีบจัดการ อีกไม่นานก็จะกลายเป็นหายนะที่เราควบคุมไม่ได้”
“ตึกไมทงเสียหายหนักมาก ต้องรีบซ่อมแซม”
“การปนเปื้อนกำลังลามลงไปด้านล่าง อาจปนเปื้อนแหล่งน้ำของเรา ต้องรีบหามาตรการรับมือ”
“ทิศทางของซ่านตั้วยังมีความเคลื่อนไหวผิดปกติ หากคลื่นอสุรกายบุกมาอีกครั้ง ความเสียหายของเราอาจเกินกว่าจะประเมินได้”