เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 311 การปรากฏตัวครั้งแรกของฉินโหยว
เหมียวเมี่ยวเมี่ยวรวบรวมอากาศเป็นก้อนขนาดเท่าลูกแตงโมไว้ในมือ แสงสีเขียวแกมน้ำเงินส่องวูบวาบ รอบข้างพลันเกิดลมพายุเป็นระลอก อากาศไหลไปรวมตัวที่ก้อนแสงในมือเธอไม่หยุด ก่อนจะถูกมวลอากาศที่ชะลอความเร็วลงจนถึงขีดสุดดูดเข้าไป
มันต่างจากปืนอากาศที่ใช้พื้นที่เล็ก ๆ เร่งความเร็วเพื่อทะลวงขีดจำกัด นี่คือวิธีบีบอัด ใช้การเร่งและการชะลอความเร็วบีบอากาศจนถึงขีดสุด ก่อเป็นกระสุนอากาศที่แฝงพลังงานอันน่าสะพรึงกลัว
เมื่อเทียบกับความสามารถอื่น ความเร็วของมันไม่ได้สูงนัก แต่สิ่งที่น่ากลัวจริง ๆ คือการเปลี่ยนจากการชะลอความเร็วขั้นสุดไปเป็นการเร่งความเร็วอย่างฉับพลัน แรงปะทุชั่วพริบตาเดียวมากพอจะทำลายฟ้าดิน
เมื่อเหมียวเมี่ยวเมี่ยวสะบัดแขน ลูกแก้วสีเขียวแกมน้ำเงินก็พุ่งแหวกฟ้าราวกับดาวตกตรงไปยังคลื่นยักษ์ที่ซัดเข้ามา อากาศตลอดทางถูกฉีกกระชาก
คลื่นทะเลสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามนี้ ก็พลันปั่นป่วนอย่างรุนแรง พยายามหลบการโจมตีถึงตาย
แต่การโจมตีของเหมียวเมี่ยวเมี่ยวมาถึงแล้ว ลูกแก้วระเบิดทันทีที่สัมผัสกับคลื่นทะเล คลื่นกระแทกขนาดมหึมาแผ่กระจายจากจุดศูนย์กลางของลูกแก้ว แรงเสียดทานระหว่างมวลอากาศทำให้น้ำทะเลรอบข้างระเหยกลายเป็นไอในชั่วพริบตา เกิดเป็นเมฆไอน้ำก้อนใหญ่