เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 303 สะเทือนทั่วโลก (บทที่ 1 ที่เพิ่มให้ชูตงเว่ยจื้อ!)
ในโลกแห่งความเป็นจริง ทุกคนมองเห็นโลกหลายแห่งกลับหัวปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า
ราวกับกระจก แต่ละแผ่นสะท้อนโลกที่แตกต่างกัน
ทิวทัศน์ฝั่งนั้นงดงามมาก มีทุ่งหญ้ากว้างใหญ่สุดสายตา แนวเทือกเขาทอดตัวยาว ทะเลสาบสงบนิ่ง และทุ่งหิมะสีขาวบริสุทธิ์…
ไม่มีร่องรอยการปนเปื้อนแม้แต่น้อย กระจ่างใสราวผลึกแก้ว เป็นแดนเซียนในความฝัน
แต่ภาพงดงามกลับตรงกันข้ามกับอสุรกายหน้าตาน่าสยดสยองแต่ละตัว พวกมันกำลังมองโลกแห่งความเป็นจริงที่มนุษย์อาศัยอยู่ผ่านโลกกลับหัวอย่างอุกอาจ
ในดวงตาของพวกมันมีความบ้าคลั่งที่ไม่คิดปิดบัง และความละโมบที่สะสมมานานนับพันปี พวกมันจ้องโลกอันเปราะบางนี้เขม็ง
สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือเงาร่างอันน่าสยดสยองขนาดมหึมาท่ามกลางเหล่าอสุรกาย ร่างของพวกมันกินพื้นที่เกือบครึ่งฟ้าของโลกกลับหัว แต่ละตัวแผ่แรงกดดันจนแทบหายใจไม่ออก น่าสะพรึงกลัวราวกับเทพมารจากนรกภูมิ แค่จ้องมองก็ทำให้หวาดกลัวอย่างไม่รู้จบ
ทุกประเทศส่งสัญญาณเตือนภัย ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนแตกตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ ความหวาดกลัวแพร่กระจายราวกับเชื้อไวรัส