เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 299 บททดสอบของเย่ปู้ฝาน
บนยอดเขาที่เมฆหมอกลอยคลอ ชายหนุ่มในชุดขาวยืนประสานมือไว้ด้านหลัง เบื้องล่างเป็นหุบเหวลึกหมื่นจั้ง เมฆหมอกโอบล้อมราวกับแดนเซียน
เย่ปู้ฝานหลับตาตั้งสมาธิ ปราณกระบี่คมกริบโอบล้อมรอบตัว ลมภูเขาเย็นเยียบพัดปะทะเข้ามา ชายเสื้อพลิ้วไหว ปราณกระบี่ก็เคลื่อนตาม ราวกับกำลังขับขานร่วมกับสายลม
ทันใดนั้น เสียงระฆังรัวเร็วจากที่ไกลก็ดังขึ้น ทำลายความสงบลง
เย่ปู้ฝานลืมตาขึ้นทันที แสงวาบหนึ่งปรากฏในดวงตา จากนั้นร่างก็เคลื่อนไหว กลายเป็นลำแสงพุ่งตรงไปยังต้นเสียงระฆัง
ไม่นานเขาก็มาถึงหน้าโถงใหญ่ของสำนัก เห็นแสงไฟสว่างจ้าอยู่ภายใน เหล่าศิษย์มีสีหน้าเคร่งเครียด ส่วนเจ้าสำนักยืนอยู่กลางโถงด้วยสีหน้าหนักอึ้ง มือกำแผ่นหยกที่เปล่งแสงประหลาดไว้แน่น
“เจ้าสำนัก เกิดเรื่องเร่งด่วนอะไรขึ้น?” เย่ปู้ฝานก้าวออกมาข้างหน้าแล้วถามเสียงหนักแน่น
เจ้าสำนักหันกลับมา มองเย่ปู้ฝาน แววตาเผยความยินดี