เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 272 ประตูสู่โลกเบื้องใน
ขณะเดินอยู่ในเขตกักกันและมองดวงตาสีแดงฉานคู่แล้วคู่เล่าที่ซ่อนอยู่ในความมืด หลีอินรู้สึกขยะแขยงนิดหน่อย
แต่ความสามารถนี้ก็เก่งไม่เบาจริง ๆ โดยเฉพาะด้านการสืบค้น
อีกทั้งจากการที่เขามาถึงเมืองเซียงหยวนได้เร็วกว่ามั่วเมี่ยวเมี่ยว ก็พอมองออกว่าเขาน่าจะมีทักษะคล้ายการเคลื่อนย้ายในพริบตาด้วย
ความสามารถของผู้ควบคุมอันสมบูรณ์แบบแต่ละคนช่างน่าสนใจจริง ๆ
ท่ามกลางความมืด เงาร่างหนึ่งค่อย ๆ เดินเข้ามา นั่นคือผู้ชายเงาทมิฬแซ่จ้าวคนนั้น
ตอนใช้ความสามารถ ร่างทั้งร่างของเขาหลอมรวมเข้ากับความมืด ใบหน้าก็พร่าเลือนไป เหลือเพียงดวงตาคู่นั้นที่โดดเด่นเป็นพิเศษท่ามกลางความมืด
ในเบ้าตาของเขาไม่มีลูกตาตามปกติอีกต่อไป แต่กลับมีดวงตาอัดแน่นเบียดเสียดกันอยู่มากมาย ราวกับมีสิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัวนับไม่ถ้วนจากห้วงเหวลึกกำลังแย่งกันมองโลกใบนี้
มุมปากหลีอินกระตุก
โห ฉันยอมรับว่านายเป็นคนที่น่าขยะแขยงที่สุดในบรรดาผู้ควบคุมอันสมบูรณ์แบบแล้ว ถ้าเทียบกัน นายต่างหากที่ควรได้ชื่อว่าเทพแห่งฝันร้าย