เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 255 ภูตเทพ เปิดฉาก!
ทั้งสามคนเดินเรื่อยเปื่อยไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย รอให้งานแถลงข่าวจบ แล้วค่อยเริ่มลงมือหลังจากอีกฝั่งเริ่มปฏิบัติการ
ตอนนี้เป็นช่วงพลบค่ำ ผู้คนบนถนนมีไม่น้อย
แม้การประกาศว่ามีสิ่งผิดธรรมชาติอยู่จริงเมื่อไม่นานมานี้จะทำให้จำนวนคนที่ออกไปเที่ยวลดฮวบ แต่เมืองใหญ่ระดับนานาชาติแบบนี้ก็ยังคงคึกคักอยู่
แสงไฟนีออนกะพริบวูบวาบ ภาพโฆษณาสินค้านานาชนิดบนป้ายเปลี่ยนไปไม่หยุด ทำเอาตาลาย
ขณะที่ทั้งสามเดินมาถึงย่านที่ค่อนข้างเงียบ ผ่านหน้าร้านแห่งหนึ่งที่ดูไม่ออกว่าขายอะไร จู่ ๆ เสียงหัวเราะจากข้างในก็เรียกความสนใจของพวกเธอไว้
เสียงหัวเราะนั้นแฝงมนตร์ประหลาดที่ยากจะอธิบาย ราวกับทะลุผ่านกำแพงในจิตใจ ทำให้คนเดินถนนรอบ ๆ เดินเข้าไปในร้านอย่างไม่รู้ตัว
หลีอินเงยหน้ามองป้าย คำภาษาอังกฤษบนนั้นแปลว่า “หัวเราะลั่น”
เหมือนเธอจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหยิบโทรศัพท์ออกมาดู แล้วก็จริงอย่างที่คิด ไม่มีสัญญาณ เธอตกใจทันที
“เชี่ย ผียังเอามาใช้แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?”