เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 222 ซุนถิงถิงในโลกย่อย
หลี่มู่อีโบกมือไปทางด้านหลัง เงาร่างหนึ่งเดินออกมาจากมุมห้อง
“หลีอิน ไม่ได้เจอกันนานเลย…”
เสียงของเธอเย็นชา แต่น้ำเสียงนั้นหลีอินคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง
พอหันไปมอง ก็เห็นเด็กสาวสวมเสื้อมีฮู้ด สวมหมวก ดวงตาเย็นชาเดินเข้ามาจากด้านข้าง
เธอตัดผมหางม้าที่คุ้นเคยทิ้งไป แทนที่ด้วยผมสั้นทะมัดทะแมง ถอดแว่นออกแล้ว ความรู้สึกเหมือนเด็กเรียนแต่ก่อนก็หายไป เพิ่มความห้าวหาญขึ้นหลายส่วน
พอเห็นเธอ หลีอินก็ยิ้มแล้วเดินเข้าไปกอด “ถิงถิง เธอเปลี่ยนไปเยอะเลย…”
แววตาของซุนถิงถิงกลับมาอ่อนโยนเหมือนแต่ก่อน เธอโอบไหล่หลีอินเบา ๆ “เธอก็เหมือนกัน หลีอิน เธอตัวเตี้ยลงแล้ว”
หลีอินกระอักกระอ่วนเล็กน้อย “เราไม่พูดเรื่องนี้ได้ไหม?”
ทั้งสองหัวเราะขึ้นพร้อมกัน แต่พอหัวเราะเสร็จก็ไม่มีใครพูดต่อ บรรยากาศอบอวลด้วยความเงียบอันชวนประหลาด ราวกับต่างคนต่างมีเรื่องอยากพูดมากมาย แต่ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน