เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 220 ร่างต้นของฉัน
ทั้งสี่คนนั่งอยู่ในโรงอาหารของสถาบันวิจัย บรรยากาศชวนกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
หนิงจู๋ดึงหลีอินไปนั่งฝั่งหนึ่งของโต๊ะ ส่วนฉินโหยวกับเซี่ยอวิ๋นเซียวนั่งอยู่อีกฝั่ง หนิงจู๋มองไปทางฉินโหยวอย่างระแวดระวัง ขณะที่ฉินโหยวกำลังคีบถั่วแขกจากจานตัวเองใส่จานหลีอิน
ตั้งแต่เด็กเธอก็ไม่ชอบกินถั่วแขก ส่วนหลีอินกินได้หมดไม่เลือก
เซี่ยอวิ๋นเซียวก็คีบซี่โครงหมูใส่จานฉินโหยว เธอรู้ว่าฉินโหยวชอบกิน
หลีอินลองชิมถั่วแขกคำหนึ่ง แล้วอดยกนิ้วโป้งในใจไม่ได้
สมแล้วที่เป็นอาหารโรงอาหารกองบัญชาการสำนักกิจการเหนือธรรมชาติ อร่อยจริง ๆ!
“จริงสิ รุ่นพี่ซูจี้กับอวิ่นเอ๋อร์ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?”
ฉินโหยวหยุดมือแล้วยิ้ม “อวิ่นเอ๋อร์กำลังเข้ารับการฝึกครั้งแรก บททดสอบครั้งนี้ใช้เวลานานที่สุด ประมาณสี่เดือนถึงหนึ่งปี ช่วงนี้เธอเลยตื่นไม่ได้ ส่วนซูจี้ทำได้ดีมาก ตั้งแต่มาถึงสถาบันวิจัยก็ให้ความร่วมมือกับงานวิจัยอย่างเต็มที่ ไม่เสียการควบคุมอีกเลย ตอนนี้สถาบันวิจัยกำลังวางแผนให้เธอกลับมามีความสามารถ เพื่อเสริมกำลังรบระดับสูง”
พูดจบเธอก็ก้มลงกินข้าว พอเห็นจานตัวเองก็พบว่ามีแต่ซี่โครงหมูวางพูนเป็นภูเขาลูกย่อม