เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 218 การสนทนากับจ้าวจิ่งหรง
เมื่อเห็นใบหน้าน้อย ๆ ของหลีอินที่พร่างพราวด้วยแสงดาว หนิงจู๋ก็อดยื่นมือไปหยิกไม่ได้ พอรู้ว่าเนื้อนุ่ม แถมเย็นเฉียบ สัมผัสก็ดีมาก
“หลีอิน ทำไมเธอยังไม่กลับร่างเดิมอีก?”
หลีอินแบมือ “กลับไม่ได้แล้ว เธอรอฉันแป๊บหนึ่ง เดี๋ยวก็กลับมา”
พูดจบ ร่างของเธอก็ค่อย ๆ โปร่งแสงและหายไป ราวกับหลอมรวมเข้ากับท้องฟ้ายามค่ำคืน หลุดจากมือหนิงจู๋ หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ภาพนี้ทำให้หัวใจของหนิงจู๋เจ็บแปลบ ฉากสิ้นหวังครั้งแล้วครั้งเล่าในหลินไห่หวนกลับมาอีกครั้ง ราวกับหลีอินกำลังจะจากเธอไปอีก หายลับไปในความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด ทิ้งให้เธอที่ทำอะไรไม่ได้อยู่ตามลำพังในโลกอันหนาวเหน็บนี้
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม หลีอินบอกแล้วว่าจะกลับมาเดี๋ยวนี้
ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่งก็โอบกอดเธอจากด้านหลังแล้ว
หนิงจู๋จับมือเล็ก ๆ คุ้นเคยคู่นั้นไว้ ก่อนหันกลับไปเห็นหลีอินกำลังมองเธอด้วยรอยยิ้มกริ่ม
“กลับมาแล้วเหรอ?”