บทที่ 152 เรื่องของพนักงานหญิง

บทที่ 152 เรื่องของพนักงานหญิง

ที่มุมทางเดิน พนักงานหญิงคนหนึ่งซึ่งเบ้าตาลึกโหลและคล้ำดำ กำลังมองเด็กสาวที่กดเธอติดกำแพงด้วยความหวาดกลัว มือทั้งสองถูกยึดไว้แน่นจนขยับไม่ได้

แต่ในสายตาของหลีอิน ใบหน้าของคนคนนี้นอกจากความหวาดกลัวแล้ว ยังมีความตื่นเต้นอย่างไร้เหตุผลอยู่ด้วย ทำให้เธอสงสัยขึ้นมา

จากนั้นอีกฝ่ายก็เริ่มพึมพำ “แค่เธอเข้ามา ฉันก็ดูออกแล้วว่าเธอเป็นหัวหน้าของพวกเขา เธอต้องเก่งมากแน่ ๆ รู้เรื่องมากกว่าพวกเขา ฉันจะ…”

หลีอินขมวดคิ้ว ขัดเสียงพึมพำของเธอแล้วหันไปมองกล้องวงจรปิดที่อยู่ไม่ไกลตรงหน้า ก่อนจะมองตำแหน่งที่พนักงานหญิงยืนอยู่ ตรงนั้นเป็นจุดอับของกล้องวงจรปิด

เธอเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเอียงตัวหลบเข้าไปในจุดอับด้วย แล้วหยิบลูกวอลนัตออกมาแนบกับตัวพนักงานหญิงอย่างเงียบ ๆ

ไม่มีปฏิกิริยา น่าจะเป็นมนุษย์

เธอปล่อยมืออีกฝ่าย แล้วถามอย่างระแวดระวัง “เธอมีเรื่องอะไรอยากบอกฉันหรือเปล่า?”