บทที่ 150 สืบสวนหลินฟาง

บทที่ 150 สืบสวนหลินฟาง

กว่าจะถึงตอนที่พระอาทิตย์ขึ้นเต็มดวง แสงแดดก็ทะลุผ่านหมู่เมฆ สาดลงบนผิวน้ำทะเลเป็นประกายสีทองระยิบระยับ

หลีอินกับอาเย่ยังคงบินวนอยู่ในหมอก ค้นหาร่องรอยของมิติขวาน แต่ไม่ว่าจะหาอย่างไรก็ไม่เห็นนครลอยฟ้าแม้แต่เงา

ทั้งสองทำได้เพียงลงมาบนพื้นอย่างจนใจ หลีอินดูผิดหวัง อาเย่เองก็มองออก จึงเอ่ยปลอบว่า “แม้ฉันไม่รู้ว่าสหายเต๋ารู้เรื่องนครลอยฟ้ามาจากไหน แต่เชื่อว่าสหายเต๋าคงไม่ได้พูดขึ้นมาลอย ๆ ฉันเองก็ใฝ่ฝันถึงทัศนียภาพงดงามเช่นนั้น หากวันหน้ามีข่าวเมื่อไร อย่าลืมบอกให้ฉันไปด้วยกัน”

หลีอินยิ้มพลางพยักหน้า “วันนี้รบกวนอาเย่มากแล้ว ถ้าคราวหน้ามีข่าว ฉันจะไม่ลืมบอกคุณแน่นอน”

อาเย่ยิ้ม เก็บกระบี่บิน แล้วตบไหล่หลีอินเบา ๆ “สหายเต๋ามีความเชื่อมั่นแน่วแน่ขนาดนี้ ฉันเชื่อว่านครลอยฟ้าจะไม่ทำให้เธอผิดหวัง บางทีมันอาจแค่ซ่อนตัวอยู่ชั่วคราว รอให้คนมีวาสนามาค้นพบ”

“นั่นสิ…ถ้าหาเจอได้ง่าย ๆ ก็คงไม่ใช่มันแล้ว”