บทที่ 129 เช่าร้าน เจ้าของบ้านสุดประหลาด

บทที่ 129 เช่าร้าน เจ้าของบ้านสุดประหลาด

วันรุ่งขึ้น ทั้งสองไม่ได้ออกไปเดินเล่นต่อ แต่ตรงไปยังร้านให้เช่าที่เลือกไว้

พวกเธอเลือกไว้ทั้งหมดหกร้าน ตั้งใจจะไปดูทีละร้าน ส่วนใหญ่เป็นร้านเล็ก ๆ แถบชานเมือง ค่าเช่ารายเดือนต่ำกว่า 5,000 หยวน

อย่างไรเสีย สำนักงานก็ไม่ได้หาลูกค้าจากทำเลหรือขนาดร้าน จะมีหน้าร้านหรือไม่ก็ไม่สำคัญด้วยซ้ำ คนขี้เกียจหน่อยจะนอนอยู่บ้านรอให้สำนักกิจการเหนือธรรมชาติจัดงานมาให้ก็ยังได้

ส่วนเหตุผลที่หนิงเทียนหนานยืนกรานจะเปิดร้าน เขาอธิบายว่าฝีมือของตระกูลต้องนำอุปกรณ์ที่ทำเสร็จแล้วออกมาให้คนเห็น จึงจะใช้ได้ผลเต็มที่

แต่หนิงจู๋จำได้ว่าสมัยคุณปู่ยังเป็นหัวหน้าครอบครัว เขาไม่เคยเอาอุปกรณ์พวกนั้นออกมาตั้งโชว์ เธอจึงสงสัยมาตลอดว่านี่เป็นแค่ข้ออ้างที่พ่อของเธอใช้เพื่อแสดงฝีมือเท่านั้น

ถึงอย่างนั้นก็ขายงานฝีมือได้บ้างจริง ๆ

ลูกค้าถูกใจรูปสลักชิ้นไหน เขาก็เข้าไปหยิบงานฝีมือที่เหมือนกันทุกประการจากด้านหลังออกมาขาย

ราคาถูก แถมยังบอกลูกค้าชัดเจนว่าไม่มีผลพิเศษอะไร

ถึงทุกคนที่ได้ยินคำพูดนี้จะทำหน้างุนงง บางคนถึงกับคิดว่าเขาเป็นคนบ้า แต่ด้วยความรับผิดชอบ หนิงเทียนหนานก็เตือนทุกครั้ง