บทที่ 107 มุ่งหน้าสู่สำนักกิจการเหนือธรรมชาติ

บทที่ 107 มุ่งหน้าสู่สำนักกิจการเหนือธรรมชาติ

หลีอินวางโทรศัพท์ลง มองอวี๋อวิ่นเอ๋อร์บนเตียง แล้วคิดว่าควรบอกเรื่องนี้กับเธอดีไหม

หนิงจู๋ได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่เมื่อครู่เช่นกัน แววตาเต็มไปด้วยความกังวล

“ถ้าซูจี้ยังเป็นอสุรกายเหมือนเมื่อก่อน อวิ่นเอ๋อร์อาจรับแรงกระแทกครั้งนี้ไม่ไหว…”

หลีอินเองก็ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่มิติขวานดูดออกมาเป็นบุคลิกคลุ้มคลั่งของซูจี้หรือเปล่า เธอแค่ลองดู

ตอนนั้นหลี่มู่อีก็ยังพาความทรงจำส่วนหนึ่งพุ่งเข้ามาในร่างเธอไม่ใช่เหรอ?

เผื่อว่าซูจี้จะทำได้เหมือนกันล่ะ?

แต่ตอนนั้นหลี่มู่อีอยู่ในสภาพหลับใหล ส่วนที่หลับอยู่ในตัวซูจี้คือบุคลิกหลักของเธอ…

อืม ไม่สิ

ถ้าสิ่งที่เหลืออยู่เป็นบุคลิกคลุ้มคลั่ง ตอนนี้เธอคงสู้กับเซี่ยอวิ๋นเซียวไปแล้ว ไม่มีทางโทรมาคุยกับฉันอย่างใจเย็นแบบนี้