บทที่ 103 ชายลึกลับในความทรงจำ

บทที่ 103 ชายลึกลับในความทรงจำ

ความรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว

หลีอินหลับตาลงอย่างจนใจ แล้วถอนหายใจเงียบ ๆ ในใจ

เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ความทรงจำของศาสตราจารย์ฝางตรงหน้าถูกแก้ไขมาแล้ว

ความทรงจำทั้งหมดในหัวเขา ไม่อย่างนั้นก็เป็นเรื่องที่เธอรู้อยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นก็เป็นเรื่องที่เธอเดาได้ สรุปคือมีประโยชน์ไม่มาก

เห็นได้ชัดว่าคนระดับสูงของลัทธิแห่งหนึ่งไม่มีทางมีความลับแค่นี้

อีกอย่าง เธอรู้ความสามารถของตัวเองดี สิ่งที่มองเห็นคือความทรงจำที่ฝังลึกที่สุดของคนคนหนึ่ง

แต่ความทรงจำของศาสตราจารย์ฝางคนนี้กลับมีครบทุกเรื่อง แต่ไม่มีเรื่องไหนมากเป็นพิเศษ ราวกับสารคดีเรื่องหนึ่ง

หลีอินนึกถึงคำพูดนั้นขึ้นมาอีกครั้ง สิ่งที่เธอรู้ได้ล้วนเป็นสิ่งที่เขาอยากให้เธอรู้...

อืม... ก็ไม่ถูกเสียทีเดียว อาจเป็นการฝังความทรงจำที่จำเป็นลงไป ทำให้ศาสตราจารย์ฝางตรงหน้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นของปลอม แล้วสร้างร่างแยกที่ปลอมได้เหมือนจริง