กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 96 เผชิญหน้าศาสตราจารย์ฝาง
หลีอินเดินเข้าไปใกล้ ถามเสียงเบาว่า “เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?”
ซุนถิงถิงเงยหน้าขึ้น ใบหน้าที่เดิมงดงามสะอาดสะอ้านตอนนี้เต็มไปด้วยคราบน้ำตา เธอโผเข้ากอดหลีอินทันที พูดเสียงสะอื้น “หลีอิน ฉัน...ฉันกลัวมาก”
หลีอินตบหลังเธอเบา ๆ เพื่อปลอบ “ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่ตรงนี้ ไม่เป็นไร เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเธอกับลู่ฉิงถึงมาอยู่ที่นี่?”
“ตะ...ตอนเช้าฉันลากเธอออกไปซื้ออาหารเช้า ตอนกลับมาก็เห็นอสุรกายหลายตัวกำลังไล่คน พวกเราเลยหลบเข้าไปในอาคารทดลอง ตอนแรกคิดว่าจะหาห้องทดลองสักห้องหลบ แต่ไม่คิดเลยว่า...ไม่คิดเลยว่า...”
ซุนถิงถิงพูดได้ครึ่งเดียวก็สะอื้นจนพูดต่อไม่ไหว
หลีอินถอนหายใจเบา ๆ หยิบกระดาษทิชชู่ออกมาจากกระเป๋ายื่นให้เธอ “พอแล้ว อย่าร้องไห้เลย นี่ไม่ใช่ความผิดของเธอ ฉันจะพาพวกเธอออกไปก่อน ที่นี่ไม่ปลอดภัย”
“อืม หลีอิน เธอ...อ๊ะ!”