บทที่ 79 เรื่องน่าอับอายในอดีต

บทที่ 79 เรื่องน่าอับอายในอดีต

กลางดึก ในอาคารพักอาศัยธรรมดาหลังหนึ่งในเขตฉางซ่าน อวี๋อวิ่นเอ๋อร์แอบหลบอยู่หลังประตู คอยมองไปทางห้องนั่งเล่น

ศาสตราจารย์จางอยู่บ้าน ช่วงหลายวันนี้เขากลับมาเร็วมาก

เพราะในบ้านไม่มีห้องหนังสือโดยเฉพาะ ศาสตราจารย์จางจึงกำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องนั่งเล่น

ปกติบ้านเป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ เพราะทั้งสองคนแทบไม่มีเวลาอยู่บ้าน แต่ตั้งแต่เมื่อวาน ห้องนั่งเล่นกลับเต็มไปด้วยหนังสือสารพัด

มีหนังสือหลายภาษา อวี๋อวิ่นเอ๋อร์ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาไปหามาจากไหน ตอนนี้ศาสตราจารย์จางกลับถึงบ้านเมื่อไรก็ตรงเข้าไปก้มหน้าค้นหาอะไรบางอย่างในกองหนังสือ สีหน้าตื่นตระหนก ปากก็พึมพำประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมา

อวี๋อวิ่นเอ๋อร์รวบรวมความกล้าแง้มประตู แล้วค่อย ๆ ย่องเข้าไปใกล้ อยากฟังให้ชัดขึ้น

เสียงศาสตราจารย์จางทุ้มต่ำและเร่งร้อน ราวกับกำลังพูดกับตัวเอง แต่ก็คล้ายกำลังสนทนากับสิ่งที่มองไม่เห็น

“เป็นไปไม่ได้… เป็นไปไม่ได้ ทำไมถึงเป็นแบบนี้… เป็นไปได้ยังไง!”

อวี๋อวิ่นเอ๋อร์ฟังแล้วงุนงงไปหมด แต่เธอสัมผัสได้ถึงบรรยากาศแห่งความหวาดกลัวและสิ้นหวังที่แผ่ออกมาจากตัวศาสตราจารย์จาง ทำให้เธออดรู้สึกใจสั่นขึ้นมาไม่ได้