กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 67 “สำนักกระบี่บัญชาวายุ”
F บ่ายสอง ทั้งคู่หิวจนทนไม่ไหวแล้ว จึงลุกขึ้นมากินข้าว หนิงจู๋ดื่มน้ำไปสองแก้วใหญ่ จากนั้นก็ล้างหน้าล้างตาแล้วออกจากบ้าน เตรียมไปเยี่ยมสำนักงานของอาเย่
ก่อนออกเดินทาง หนิงจู๋โทรศัพท์หาครอบครัวของอาเย่ไว้ก่อน เสียงผู้หญิงที่ดังฟังชัดดังมาจากปลายสาย “อาเย่กลับมาเมื่อเช้านี้ เพิ่งออกไปข้างนอก บอกว่าจะไปส่งเอกสารอะไรสักอย่างที่สำนักกิจการเหนือธรรมชาติ ไม่น่าใช้เวลานานหรอก”
หลังวางสาย หนิงจู๋ชูนิ้วทำท่าโอเค “ไม่มีปัญหาแล้ว ไปกัน!”
หลีอินกลับเป็นฝ่ายกังวลขึ้นมา “อาจู๋ ฉันเห็นเธอเดินโซเซนิด ๆ ไม่เป็นไรใช่ไหม? ให้ฉันอุ้มไหม?”
หนิงจู๋เหลือบมองเธออย่างคับแค้นใจ แล้วบ่นในใจเงียบ ๆ ว่า จะโทษใครได้ล่ะ? เธอเล่นเอาฉันหมดแรงตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ ต่อให้เป็นคนแข็งแรงแค่ไหนก็โดนเธอเล่นจนหมดสภาพ
ทั้งคู่เริ่มออกเดินทาง หนิงจู๋เปิดแผนที่ แล้วหลีอินก็ประหลาดใจที่พบว่าสำนักงานของอาเย่อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยของเธอ ห่างกันแค่ไม่กี่กิโลเมตรเอง
เพราะตอนนี้เมืองถูกปิด จึงเรียกรถไม่ได้ หนิงจู๋เลยเข็นรถไฟฟ้าออกมาจากบ้าน ตรวจดูแล้วพบว่ายังมีแบตอยู่ ทั้งสองจึงขึ้นขี่ไปเรื่อย ๆ ตามถนนอย่างเอื่อยเฉื่อย