กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 56 ข่าวจากโรงพยาบาลจิตเวช
หนิงเทียนหนานไม่อยู่ที่ร้าน ทั้งคู่จึงไปหาอาเย่ไม่ได้
เพราะปล่อยร้านให้ไม่มีคนเฝ้าไม่ได้
หากมีคนมาขอความช่วยเหลือในเวลานี้แต่หาใครไม่เจอ อาจถึงขั้นมีคนตาย
ดังนั้นหลักการของสำนักงานคือ ชีวิตต้องมาก่อน พร้อมรับคำสั่งเสมอ และช่วยเหลือทุกคนที่มาขอความช่วยเหลือ
หลีอินนั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ มือสองข้างเท้าคาง มองหนิงจู๋ที่กำลังวุ่นอยู่ในครัวเตรียมมื้อกลางวัน กลิ่นอาหารที่ลอยมาเป็นระยะทำให้ท้องเธอเริ่มร้องจ๊อก ๆ
“หิวแล้วเหรอ รออีกหน่อยนะ ใกล้เสร็จแล้ว” หนิงจู๋พูดโดยไม่หันกลับมา มือยังขยับไม่หยุด
หลีอินพยักหน้า แต่ในใจกลับรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง
แผนไปเดตล่มแล้ว ทำได้แค่อยู่เฝ้าร้านที่นี่ แต่มีโอกาสได้อยู่สองต่อสองกับหนิงจู๋ เธอก็ดีใจอยู่แล้ว
แถมยังได้กินมื้อกลางวันแห่งรักที่อาจู๋ทำให้ด้วยตัวเองด้วย มีความสุขขนาดนี้จะหาได้จากไหนอีก