กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
บทที่ 47 โจมตี!
คิดดูแล้วก็ใช่ หากจะเรียนรู้วิธีของสำนักงาน คนคนนั้นต้องมีจิตใจบริสุทธิ์ ถ้าไม่ทุ่มเททั้งตัวให้กับการฝึกฝนฝีมือ แล้วจะทำได้เหมือนอาจารย์ทุกกระเบียดนิ้วได้อย่างไร?
เมื่อเดินเข้ามาในมหาวิทยาลัย หลีอินครุ่นคิดแล้วส่งข้อความหารุ่นพี่ซูจี้ก่อน ถามว่าเธออยู่ในห้องทดลองหรือเปล่า
รออยู่ครู่หนึ่งก็ไม่มีคำตอบ บางทีอาจกำลังยุ่ง หลีอินจึงไม่ไปกวนอีก แล้วกลับหอก่อน
ในหอพัก หวังเยว่กับลู่ฉิงนั่งกินเมล็ดแตงโมดูละครด้วยกัน ส่วนซุนถิงถิงกำลังอ่านหนังสือ
พอเห็นหลีอินกลับมา ทั้งสามก็ลุกมาหาอย่างดีใจ
“หลีอิน ในที่สุดก็กลับมาแล้ว พวกเรานึกว่าเธอถูกลักพาตัวไปแล้ว!” หวังเยว่พูดอย่างเกินจริง พร้อมยื่นแขนมากอดเธอแน่น ๆ
หลีอินยิ้มแล้วตบหลังหวังเยว่เบา ๆ ก่อนหันไปหาลู่ฉิงกับซุนถิงถิง “ทำให้พวกเธอเป็นห่วงแล้ว ฉันแค่ไปเดินเล่นแถวนี้ ไม่คิดว่าตรงนั้นจะไม่มีสัญญาณ เลยตอบพวกเธอไม่ได้ทันที”
ลู่ฉิงเบิกตากว้าง “เดินเล่นแถวนี้? เธอหายไปตั้งหนึ่งวันสองคืนเลยนะ! สรุปเธอไปไหนมา?”