บทที่ 7 ผีห้องเรียน

บทที่ 7 ผีห้องเรียน

หลีอินปีนข้ามกำแพงเข้าโรงเรียนหญิงล้วนอย่างคล่องแคล่ว หลบกล้องวงจรปิดแล้วขึ้นไปถึงชั้นสี่

เธอแวะไปดูห้องเรียนของอวี๋อวิ่นเอ๋อร์ก่อน ทุกอย่างเป็นปกติ อาจารย์ประจำวิชานั่งตรวจการบ้านอยู่หลังแท่นสอน ส่วนนักเรียนทำข้อสอบกันอยู่เงียบ ๆ มีเพียงเสียงปากกาขีดเขียนบนกระดาษดังซ่า ๆ ในห้อง

ถ้าไม่ใช่เพราะสิ่งนั้นห้อยอยู่บนเพดาน และมีหนวดคล้ายใยแมงมุมเต็มห้อง กำลังแกว่งไกวไม่หยุด ก็คงดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริง ๆ

หลีอินสงสัยขึ้นมาอีกครั้ง เป้าหมายของสิ่งนี้คืออะไรกันแน่? นักเรียนด้านล่างยังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว?

เธอไม่ลงมือผลีผลาม ตั้งใจจะไปซุ่มรอต่อในห้องน้ำ รอจนเลิกเรียนและไม่มีใครอยู่ในอาคารแล้วค่อยลงมือ

เธอยืนตรงหน้าห้องน้ำ ชะโงกมองเข้าไปข้างในแล้วก็หดกลับ ก่อนจะวิ่งไปนั่งยอง ๆ อยู่ตรงบันได

สองทุ่มครึ่ง เสียงกริ่งเลิกเรียนดังขึ้นตรงเวลา นักเรียนหลั่งไหลออกจากห้องเรียนของตัวเอง เสียงหัวเราะพูดคุยดังก้องไปทั่วทางเดิน

หลีอินหาที่ซ่อนตัวตรงมุมหนึ่ง รอจนกระทั่งนักเรียนคนสุดท้ายออกไปแล้วจึงกลับมาที่ชั้นสี่

เธอยืนหน้าห้องเรียน ลองขยับกลอนประตูดู โชคดีที่ไม่ได้ล็อกไว้ ไม่อย่างนั้นคงต้องใช้วิธีรุนแรงเปิดประตู