กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 284
สองเท้าถูกกดแนบย่างอยู่บนกระทะเหล็ก กลิ่นเนื้อไหม้ชวนคลื่นเหียนลอยโชยมาจากแผ่นเหล็กแดงก่ำ
เสียงกรีดร้องโหยหวนของเขากลับกลายเป็นดั่งเครื่องประโคมเพิ่มความสำราญ ยามอีกฝ่ายกำลังรื่นเริงสุรานารีกับผู้อื่น...
หลังจากนั้น คนผู้นั้นถึงตามหมอมารักษา ขูดเนื้อที่สุกเกรียมบนฝ่าเท้าของเขาออกไปทีละชั้นๆ
ความเจ็บปวดปานวิญญาณจะแหลกสลาย เหงื่อกาฬไหลโทรมกายจนเสื้อผ้าเปียกชุ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ทว่าอีกฝ่ายกลับทำเพียงปรายตามองลงมาอย่างเหยียดหยาม ถามว่าสำนึกผิดแล้วหรือยัง นี่คือราคาของการขัดขืน
ฮ่าๆๆ ขัดขืนรึ
เขาเพียงแค่อยากมีชีวิตอยู่อย่างสมศักดิ์ศรี อยากแต่งงานมีลูกเหมือนคนทั่วไปในวันข้างหน้า มิใช่ต้องกลายมาเป็นบำเรอกามไร้ตัวตนในเงามืดของมัน!