กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 264
มือของเฉียวชีบีบเข้าที่ลำคอของหลินซิงเฉินแล้วค่อยๆ เพิ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ
หลินซิงเฉินหวาดกลัวจนไม่กล้าขยับเขยื้อน ได้แต่ส่งเสียงสะอื้นวิงวอนแผ่วเบา
ทว่าเรี่ยวแรงบนลำคอกลับยิ่งทวีความหนักหน่วง ลมหายใจของนางเริ่มติดขัดขึ้นทุกที
ความทรมานจากการขาดอากาศหายใจทำให้นางดิ้นรนสะเปะสะปะ ทว่าสุดท้ายกลับไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง
นางรู้สึกเพียงเบื้องหน้ามืดดับ สติสัมปชัญญะพลันดับวูบไปในพริบตา...
"ระ...ราชครู นางเพียงแค่ถูกข้าเลี้ยงดูจนเอาแต่ใจไปบ้าง แต่นิสัยมิได้ชั่วร้ายอันใด..."
หลินวั่งรีบเอ่ยเกลี้ยกล่อมอยู่ด้านข้าง
บุตรสาวผู้นี้แม้ระยะนี้มักจะแย่งชิงข้าวของกับน้องแปด ทว่าพอแย่งมาได้ ผ่านไปไม่กี่วันก็เป็นฝ่ายโร่เอาไปคืนให้