กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 246
หลานกุ้ยเหรินรู้เรื่องเกี่ยวกับหนานเจาไม่มากนัก เฉียวชีจึงถามคำถามสุดท้ายกับนาง
"เหตุใดเจ้าต้องฆ่าตัวตาย"
"ท่านไปพบไป๋ตาอิ้ง ข้าเดาว่าเรื่องที่แอบไปพบสายลับก่อนหน้านี้ก็คงถูกนางเห็นเข้าแล้วเช่นกัน"
หลานกุ้ยเหรินผู้นี้ระแวดระวังตัวดีแท้
เช่นนั้นการคุกเข่าอยู่นอกห้องทรงพระอักษรเพื่อขอพบนางก่อนหน้านี้ ก็เป็นเพียงการแสดงตบตาเพื่อลดความระแวงของทุกคนลงเท่านั้น
เพราะคนโง่เง่าเช่นนั้น จะไปวางแผนซับซ้อนเบื้องหลังมากมายถึงเพียงนี้ได้อย่างไร
……
เมื่อก้าวออกมาจากห้อง เฉียวชีออกไปข้างนอกเพียงลำพัง ทรุดตัวลงนั่งบนม่านเมฆก้มมองเหล่าคนธรรมดาในเมืองที่ดูราวกับมดปลวก นัยน์ตาฉายแววสับสนที่หาได้ยากยิ่ง
นับแต่ข้ามมิติมา นางสังหารผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นตัวเอกชายหญิงไปคนแล้วคนเล่า