กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234
โยนหยกงามคืนให้ท่านพ่อเหมียวแล้ว เฉียวชีก็เดินสำรวจรอบๆ อีกหนึ่งรอบ สภาพแวดล้อมแถบนี้ไม่มีสิ่งใดเป็นพิเศษเช่นกัน
เมื่อไม่พบของที่มีประโยชน์ จึงพากลับมายังที่เดิม
พอมาถึงจวนข้าหลวงใหญ่ ท่านพ่อเหมียวก็ประคองหยกงามยื่นส่งให้อย่างนอบน้อม
"ท่านผู้สูงส่ง หยกของท่านขอรับ"
มือเขาสั่นเทาเล็กน้อย ด้วยกลัวว่าจะเผลอทำหยกงามนี้แตกโดยไม่ระวัง
แม้จะไม่สันทัดเรื่องหยกเท่าใดนัก แต่หลายปีมานี้เก็บหินมามาก อย่างน้อยก็พอเคยได้ยินมาบ้าง
หยกงามขนาดใหญ่เพียงนี้หากนำไปขายที่เมืองโจว อย่างน้อยต้องมีค่าถึงหลักพันตำลึงเงิน!
บรรพบุรุษของอาต้าเยี่ยนบ้านจินฮวาหลายชั่วอายุคน ยังไม่เคยได้ยินว่ามีผู้ใดเก็บหยกงามชั้นยอดเช่นนี้ได้มาก่อน