กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 231
เป็นถึงผู้บัญชาการทหารแล้ว เหตุใดจึงยังไร้เดียงสาถึงเพียงนี้?
ฮ่องเต้ทำผิด อย่างมากที่สุดก็เพียงใช้ฉลองพระองค์มารับทัณฑ์แทน ทว่าสามัญชนทำเช่นนั้นได้หรือ?
เฉียวชียกมือขึ้นเบาๆ เหล่าทหารทั้งหมดก็ถูกลมพายุหอบหนึ่งซัดจนกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น
"บัดนี้ ไปเรียกข้าหลวงใหญ่ของพวกเจ้ามาพบข้า"
นางสะบัดป้ายคำสั่งอันหนึ่งออกไป มิใช่ป้ายคำสั่งราชครู แต่เป็นป้ายทองประดุจฮ่องเต้อินจิ่วโจวเสด็จด้วยพระองค์เอง
ซีเหลียงเป็นเมืองขึ้นของแคว้นฉิน เพียงไม่รู้ว่าผู้บัญชาการทหารแห่งเมืองชายแดนอันห่างไกลผู้นี้จะจำป้ายทองนี้ได้หรือไม่
ผู้บัญชาการทหารรับป้ายคำสั่งไปเพ่งมองอย่างละเอียด ครั้นเห็นสัญลักษณ์เฉพาะของแคว้นฉินบนนั้น สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง