กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 223
หญิงชราตระกูลว่านไม่ได้ถูกพิษแม้แต่น้อย ทว่าถูกของแข็งกระแทกเข้าที่ท้ายทอยจนสิ้นใจตาย
นั่นหมายความว่าหลังจากนางตาย ทางการไม่ได้ชันสูตรพลิกศพเลยด้วยซ้ำ กระทั่งสำนวนคดีก็ยังเขียนส่งเดชขึ้นมา
"เด็กๆ ลากตัวมันไปโบยยี่สิบไม้!"
หลงจู๊ร้านยารีบโขกศีรษะขอความเมตตาในทันใด ทว่ายังคงถูกเหล่ามือปราบกดตัวลงบนม้ายาว ก่อนที่ไม้พลองจะฟาดกระหน่ำลงมาไม่ยั้ง
หลังรับโทษโบยครบยี่สิบไม้ แผ่นหลังของหลงจู๊ก็ชุ่มโชกไปด้วยโลหิต เขานอนคว่ำร้องโอดครวญอยู่บนพื้น ยอมคายความจริงออกมาจนหมดสิ้น
ในครานั้น สิ่งที่ว่านซานมาซื้อไม่ใช่สารหนู หากแต่เป็นยาที่ใช้รักษาอาการป่วยของหญิงชราตระกูลว่าน ทั้งยังไม่ได้มาซื้อเพียงครั้งเดียว