กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 213
หนู่ซางคิดอยากจะพูด ทว่าพออ้าปาก บาดแผลบนใบหน้าก็ส่งความเจ็บแปลบขึ้นมา จึงได้แต่ตวัดสายตาขุ่นแค้นไปทางทูตข้างกาย
หากไม่ใช่เพราะเทพธิดาเกลี้ยกล่อม มีหรือเขาจะยอมยกนางให้คนอื่นง่ายๆ เช่นนี้
“เขาเป็นอะไรไปน่ะ”
เมื่อเห็นหนู่ซางเอาแต่เงียบ ต้วนเริ่นเฟิงจึงเพิ่งสังเกตเห็นรอยแผลบนหน้าอีกฝ่าย ดูเหมือนเพิ่งจะได้รับบาดเจ็บมาหมาดๆ
ตัวเขาเป็นถึงฮ่องเต้แคว้นหนึ่ง ใครกันจะทำร้ายเขาได้?
“พูดจาสามหาวเลยถูกข้าตบ ผู้อาวุโสต้วนสนใจหรือ”
“ไม่ ข้าแค่อยากรู้เฉยๆ แค่อยากรู้เท่านั้น”
ต้วนเริ่นเฟิงรีบส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน
ปากหนอปาก จะหาเรื่องถามไปทำไม มิใช่รนหาที่ให้ไฟลามเข้าตัวหรอกหรือ!