กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 198
หลังจากสั่งให้พ่อบ้านซุนนำข้าวของในรถม้าหนึ่งคันไปแจกจ่าย เฉียวชีก็ผลักประตูห้องของตนเข้าไป
ภายในห้องสะอาดสะอ้านไร้ฝุ่นละออง ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงสภาพเหมือนตอนที่นางจากไปไม่มีผิดเพี้ยน กระทั่งตำแหน่งของพู่กันสักด้ามก็ยังไม่ขยับเขยื้อน
เช้าวันรุ่งขึ้น เนื่องจากบอกกล่าวไว้ล่วงหน้าแล้ว พวกเฉียวจิ่วจึงไม่ได้มารบกวน เฉียวชีเองก็เพลิดเพลินกับความวิเวกสบายใจ
“คุณหนูใหญ่ มื้อเที่ยงอยากกินสิ่งใดเป็นพิเศษหรือไม่เจ้าคะ”
ไม่ได้เจอกันกว่าครึ่งปี ซุนเสี่ยวเหอตัวสูงขึ้นไม่น้อย
เฉียวชีนิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะนำอาหารทะเลจำนวนมากออกมาจากมิติ ในมิติของนางเลี้ยงสัตว์ทะเลไว้หลากหลายชนิด รสชาติหวานสดชื่นกว่าที่จับขึ้นมาทั่วไปเสียอีก
“กินอาหารทะเลแล้วกัน”