กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 193
เจี่ยงอีซวงถอยหลังก้าวหนึ่งก่อนจะทรุดฮวบลงกับพื้น ไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าเรื่องราวเลยเถิดมาถึงขั้นนี้ได้อย่างไร
ตอนนั้นนางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเฉียวชีเป็นคนแคว้นเยว่ หากรู้แต่แรกว่าจะไปล่วงเกินศัตรูที่แข็งแกร่งปานนี้เข้า นางไม่มีทางยอมตกลงตามคำพูดของอาจารย์เป็นแน่
“จะ...เจ้าปล่อยข้าไปได้หรือไม่ เห็นแก่ที่พวกเราเป็นคนบ้านเดียวกัน...”
น้ำเสียงของเจี่ยงอีซวงแหบพร่า ยังคงกอดเก็บความหวังริบหรี่สุดท้ายเอาไว้
ก่อนหน้านี้ยังปากดีอยู่แท้ๆ แต่ยามนี้กลับขลาดกลัวจนหัวหด
เฉียวชียิ้มเยาะพลางส่ายหน้า ดับความหวังสุดท้ายในก้นบึ้งหัวใจของนางลงโดยสิ้นเชิง
และในชั่วพริบตานั้นเอง สีหน้าของเจี่ยงอีซวงพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ซีดเผือดลงราวกับกระดาษในทันใด