กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 183
“อาจารย์พาเขามา ย่อมมีเรื่องสำคัญ”
“ผู้น้อยคารวะท่านประมุข!”
โอวหยางโฉวคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ทว่าแววตาที่หลุบต่ำไม่อาจซ่อนความตกตะลึงเอาไว้ได้
เขาคิดไม่ถึงเลยว่าประมุขสำนักเสวียนจีที่ตนภักดีมาโดยตลอด แท้จริงแล้วจะเป็นเพียงเด็กหญิงตัวน้อย ซ้ำยังเป็นเด็กหญิงที่ไร้วรยุทธ์โดยสิ้นเชิง
เรื่องนี้จะไม่ให้เขาตกตะลึงได้อย่างไร
แต่ไม่ว่าประมุขสำนักเสวียนจีจะเป็นเด็กหญิงหรือไม่ ขอเพียงมอบผลประโยชน์ให้แก่เขาได้ก็เพียงพอแล้ว
ยามนี้ตนบาดเจ็บสาหัส หากได้รับประทานโอสถจากท่านประมุข ไม่แน่อาจฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติได้ในทันที
“เขาได้รับบาดเจ็บตอนหนีออกจากนครกลียุค อาการบาดเจ็บไม่ทุเลาลงเสียที ข้าจึงพามาพบเจ้า”
น้ำเสียงของผู้เฒ่าแปลกประหลาดอย่างยิ่ง