กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 132
ห้องทรงพระอักษร
ฮ่องเต้แคว้นเยว่มีรับสั่งให้คนยกเก้าอี้เข้ามาเป็นพิเศษ บนนั้นวางเบาะนุ่มรองรับไว้อย่างดี
"เรื่องที่ฮ่องเต้แคว้นหนานสวรรคต เจ้าหุบเขาเฉียวมองเรื่องนี้อย่างไร"
ฮ่องเต้แทบจะเอ่ยถามโต้งๆ แล้วว่า การตายของฮ่องเต้แคว้นหนานเป็นฝีมือนางหรือไม่
"ตายได้ถูกจังหวะพอดี"
เฉียวชีนั่งอยู่บนเก้าอี้ ข้างกายมีขนมรสเลิศหลากสีสันวางเรียงราย นางไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น หยิบขนมชิ้นหนึ่งเข้าปากอย่างสบายอารมณ์
พระหัตถ์ที่ถือพู่กันของฮ่องเต้สั่นสะท้าน หยดหมึกร่วงหล่น แผ่เป็นวงสีดำคล้ำบนหน้ากระดาษ
"เจ้าไม่คิดเช่นนั้นหรือ"
เฉียวชีเหลือบตาขึ้นมอง นัยน์ตายิ้มโค้งดูเป็นมิตร ทว่าฮ่องเต้กลับรู้สึกหนาวสะท้านจนเหงื่อกาฬผุดซึมเต็มแผ่นหลัง