เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 123
"ฮ่าๆๆ น่าขันจนฟันจะร่วงแล้วคุณหนูตู้... อ้อไม่สิ ควรเรียกว่าคุณหนูเจียงถึงจะถูก แม่ของเจ้ายังอยู่ในซอกเขาบ้านนอกนั่นอยู่เลย ไฉนถึงมาเรียกคนอื่นว่าแม่ตรงนี้เล่า หากชอบกราบกรานเรียกแม่นัก ก็ไสหัวกลับไปอย่างรู้ความเสียสิ..."
"แม่ของเจ้าก็ให้กำเนิดเจ้ามาเหมือนกัน ไฉนไม่เห็นเจ้ากลับไปทดแทนบุญคุณบ้างล่ะ?"
"ชิ ดูข้าสิ คุณหนูใหญ่เจียงย่อมรู้อยู่แก่ใจถึงชาติตระกูลตัวเองตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือ ส่งเงินกลับไปไม่เคยขาดสักเดือน ช่างเป็นยอดลูกกตัญญูเสียจริง..."
ฉือฉือเยาะเย้ยถากถางสุดกำลัง
ใบหน้าของตู้ซูเล่อเขียวสลับขาว ผ้าเช็ดหน้าในมือถูกบิดขยี้จนยับยู่ยี่ แทบอยากจะฉีกเนื้อกินเลือดฉือฉือเสียให้ได้
ฮูหยินตู้ปรายตามองตู้ซูเล่อด้วยความระแวงสงสัย สีหน้าของตู้ซูเล่อพลันซีดเผือดลงทันใด หยาดน้ำตาเอ่อคลอรื้นคล้ายจะหยดมิติด