กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107
"เจ้าพูดจาเหลวไหลอันใด! ข้ากับพระสนมเอกรักกันด้วยใจจริง!"
ฮ่องเต้แคว้นเยว่วางท่าสมเป็นโอรสสวรรค์
แม้ในใจจะรู้ดีว่าตนถูกพระสนมเอกเยว่หลอกใช้เข้าจริง ๆ แต่ปากยังคงแข็งไม่ยอมรับ
เขาไม่อยากยอมรับว่ายอดดวงใจผู้แสนอ่อนโยนและเข้าใจผู้อื่นในความทรงจำจะคิดร้ายต่อตนถึงเพียงนี้
กระทั่งความตายของนาง บางทีก็อาจอยู่ในการวางแผนด้วยเช่นกัน เพื่อกำจัดเขาให้สิ้นซาก
"อ้อ ใจจริงงั้นหรือ ปากแข็งไปทำไมกัน"
เฉียวชีไม่ได้เกรงกลัวฐานะฮ่องเต้ของเขาแม้แต่น้อย
ฮ่องเต้แคว้นเยว่โมโหจนแทบกระอักเลือด อยากจะไล่นางออกไปให้พ้นหน้า แต่ก็อ้าปากไล่ไม่ลง
เนิ่นนานกว่าจะสงบอารมณ์ลงได้ ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ก็ได้ยินเฉียวชีพูดขึ้นอีกว่า "อย่าโกรธนักเลย ยิ่งโกรธมาก ยิ่งตายเร็ว"