กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92
แม้ว่าการค้าระหว่างสองแคว้นจะไม่ใช่เรื่องง่าย ทว่าผลไม้ไม่ได้ข้องเกี่ยวกับเรื่องบ้านเมือง ก็น่าจะขายออกไปได้
"เถ้าแก่เฉียวตัวน้อย ผลไม้ที่เหลือในสวนของเจ้าชะลอการเก็บเกี่ยวออกไปอีกหน่อยได้หรือไม่ จะมีผลต่อรสชาติหรืออะไรพวกนั้นไหม"
เอ่ยถึงตรงนี้ แววตาของเฉียนฟู่กุ้ยก็แฝงความกังวลอยู่จางๆ
เฉียวจิ่วไม่เข้าใจเหตุผล แต่ก็พยักหน้ารับ "ข้ากำลังจะบอกท่านอยู่พอดี ปริมาณที่ท่านต้องการคราวนี้เอาของที่ข้าเก็บตุนไว้ไปจนหมดแล้ว ส่วนผลไม้บนต้นพวกนี้ต้องรออีกสักสิบวันครึ่งเดือนถึงจะเก็บเกี่ยวได้"
"เช่นนั้นก็วิเศษไปเลย!"
เฉียนฟู่กุ้ยแทบอยากจะหัวเราะร่าออกมา
สวรรค์ทรงโปรดแท้ๆ
"เถ้าแก่เฉียวตัวน้อย ข้าจะบอกความจริงกับเจ้า..."