กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45
พอได้ยินเฉียวชีบอกจำนวนเงินรายเดือน ศอกของลวี่ซื่อก็พลันปัดเซถลากระแทกโต๊ะ เกือบจะลื่นตกเก้าอี้ไปทั้งตัว
เท่าใดนะ
สองตำลึงเงินหรือ
แถมยังมีข้าวกล้องอีกหนึ่งตั้น นั่นมันตั้งหนึ่งร้อยยี่สิบชั่งเชียวนะ!
งานรับจ้างในเมืองเอกก่อนหน้านี้ก็ทำเอาคนทั้งหมู่บ้านอิจฉาตาร้อนจนแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว
ที่คหบดีตัดเสื้อผ้าให้ใส่ช่วงฤดูใบไม้ผลิกับฤดูร้อนฤดูกาลละหนึ่งชุดก็นับเป็นลาภลอยที่หาได้ยากยิ่งแล้ว
ทว่าทางเฉียวชีกลับให้ถึงฤดูกาลละสองชุดหรือ
เช่นนั้นหนึ่งปีมิต้องได้เสื้อผ้าถึงแปดชุดหรอกหรือ จะใส่ทันได้อย่างไรกัน
ลวี่ซื่ออ้าปากค้าง จะตอบรับก็ไม่ใช่ ไม่ตอบรับก็ไม่เชิง