เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41
สำหรับตระกูลจ้าวที่เพิ่งย้ายสำมะโนครัวมาอยู่ในหมู่บ้าน สตรีผู้นั้นย่อมอยากรู้อยากเห็นเป็นธรรมดา ยิ่งคนบ้านนั้นดูไม่เหมือนคนขาดแคลนเงินทองด้วยแล้ว นางจึงอดอิจฉาตาร้อนอยู่นาน
"ตระกูลจ้าวไปรู้จักมักจี่กับหลงจู๊เหลาอาหารในอำเภอจากที่ใดก็ไม่ทราบ ได้ยินว่าหลงจู๊ผู้นั้นต้องการเนื้อกวางด่วน ทั้งยังให้ราคาสูงลิ่ว คนตระกูลจ้าวจึงบอกว่าพวกตนมีหนทางล่ากวางได้..."
เนื้อกวางราคาแพง หลงจู๊จึงยอมจ่ายราคาสูงถึงหนึ่งร้อยตำลึง
เงื่อนไขคือต้องส่งมอบกวางให้ภายในเจ็ดวัน หากถึงกำหนดยังส่งไม่ได้ จะต้องชดใช้เงินเป็นสิบเท่า ซึ่งก็คือหนึ่งพันตำลึง
เดิมทีคนตระกูลจ้าวยังให้คำมั่นเป็นมั่นเหมาะว่าล่าได้แน่ ทั้งสองฝ่ายจึงลงนามในหนังสือสัญญา
ทว่าเมื่อวานคือวันสุดท้าย พวกเขากลับมิเห็นแม้แต่ขนกวางสักเส้นเดียว