กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27
พวกซุนซื่อรีบขานรับทันควัน เรื่องที่ไม่ควรถามก็ไม่เอ่ยปากถามแม้แต่ครึ่งคำ
ยิ่งไปกว่านั้น เถ้าแก่คนใหม่นี้ปฏิบัติต่อพวกตนนับว่าดีเหลือเกินแล้ว
ยุคเข็ญเช่นนี้ มีราษฎรตั้งเท่าไรที่อดมื้อกินมื้อจนผ่ายผอมซูบเซียว
ส่วนบ่าวไพร่อย่างพวกตนกลับยังได้กินข้าวสารชั้นดีและแป้งสาลีชั้นเลิศ จะยังมีสิ่งใดให้ไม่พอใจอีก
จางเฉียงได้แต่ยืนยิ้มแป้น คุณหนูใหญ่กินไม่มาก บะหมี่ที่เหลือในครัวจึงตกถึงท้องเขาทั้งหมด
คุณหนูใหญ่บอกไว้เองว่าเรื่องอาหารการกินไม่ต้องเกรงใจ กินได้เท่าไรให้กินเท่านั้น
หลายวันมานี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้กินอาหารรสเลิศปานนี้ ทั้งยังเป็นบะหมี่จากแป้งสาลีชั้นดี แถมมีเนื้อใส่อยู่อีกด้วย!
หนก่อนที่ได้กินเนื้อ ก็เป็นเพราะคุณหนูใหญ่ประทานให้
ฮิๆ~