กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18
เสียงอสนีบาตฟาดเปรี้ยง เม็ดฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา
คนตระกูลจ้าวที่หาที่หลบฝนไม่ได้แม้แต่น้อย ทำได้เพียงเอาผ้าห่มคลุมไว้บนศีรษะ
จ้าวฝูซิงถูกมารดากอดไว้แน่นในอ้อมอก บนหัวมีแผ่นหนังสัตว์คลุมอยู่ จึงยังไม่เปียกฝนเท่าไรนัก
เมื่อมองม่านฝนด้านนอก ในใจนางพลันหวาดหวั่นขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ราวกับมีสิ่งสำคัญยิ่งยวดกำลังจะหลุดลอยจากไป
ทว่าไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็คิดไม่ตกแม้แต่น้อย ในใจมีเพียงความขมขื่นเหลือแสน
ท่านพ่อกับพวกพี่ชายล้วนได้รับบาดเจ็บ ไม่รู้ว่าหลังจากพายุฝนกระหน่ำครั้งนี้ อาการบาดเจ็บจะยิ่งทรุดหนักหรือไม่
หากมีสมุนไพรก็คงดี ทว่าวันนี้นางอธิษฐานในใจอยู่นาน กลับหาเจอเพียงสมุนไพรดับร้อนถอนพิษแค่ต้นเดียว